Links, Rechts en Europa

Twee rechtse partijen, CDA en PVV zijn de grootste partijen in de Nederlandse EU delegatie in de exit poll. Dat staat morgen in de krant. De uitslag heeft iets paradoxaals. De PVV is misschien wel heel groot. Maar de "Generaal Pardon-meerderheid" blijft.

Dat is de meerderheid die in de Tweede Kamer voor het generaal pardon stemde. Het generaal pardon is echt een typisch issue voor wat links sinds
ongeveer 2002 in houdt: het opnemen voor asielzoekers, mensen zonder
stem, vluchtelingen zonder huis of have, en niet meteen iedere
buitenlander of migrant als een potentiele misdadiger of terrorist
zien. Hier zitten elementen in van traditioneel links in (het opnemen
voor zwakkeren in de samenleving) maar ook van progressief/tolerant
links (het open staan voor migranten).

In de exit poll is er een meerderheid van PvdA, D66, GroenLinks, SP, CU en PvdD. Samen goed voor 52% van de stemmen en 13 van de 25 zetels. Een meerderheid voor links dus. Mooi want dat is de tegenstelling die er in Europa toe doet.

Misschien wel een linkse meerderheid, maar links is versplinterd. Daarmee snijdt -denk ik- links zich zelf in haar vingers. Straks wordt de PVV wel de grootste partij omdat links verdeeld is tussen Christelijk en seculier, tussen pro- en anti-Europa, tussen milieu en mens.

“80% of success is showing up”

De eerste exit polls zijn uit. Politicians en pundits zijn aan het duiden geslagen. Laat ik ook mijn duit in het zakje doen. Uitgangspunt bij dit blog is dat de kern van de Europese verkiezingen is het mobiliseren van de eigen achterban. "eighty percent of success is showing up" zo stelde Woody Allen al. Opkomst 40%. De peiling is op dit moment:

  • CDA – 19.6%
  • PVV – 15.3%
  • PvdA – 13.9%
  • VVD – 11.0%
  • D66 – 10.2%
  • GroenLinks – 8.8%
  • SP – 7.9%
  • CU/SGP – 7.4%
  • PvdD – 3.8%

De eerste vergelijking die ik wil maken is tussen de huidige peilingen landelijk en deze uitslag. Niet gewoon 1:1, maar mee rekening houdend met het feit dat de opkomst 40% is. Dat betekent dat we de uitslag moeten duiden in termen van "Tweede Kamer-percentages", die optellen naar 50. Immers de normale opkomst in 80%, nu komt de helft op.

  • CDA – 9.8%
  • PVV – 7.7%
  • PvdA – 7%
  • VVD – 5.5%
  • D66 – 5.1%
  • GroenLinks – 4.4%
  • SP – 4.0%
  • CU/SGP – 3.7%
  • PvdD – 1.9%

Als je deze uitslag vergelijkt met de laatste peilingen krijg je dit beeld:

  • Het CDA scoort 12% minder dan landelijk
  • De PvdA scoort 11% minder dan landelijk
  • De PVV scoort 8% minder dan landelijk
  • De VVD scoort 5% minder dan landelijk
  • De CU/SGP scoort 4% minder dan landelijk
  • D66 scoort 3% minder dan landelijk
  • GroenLinks scoort 1% minder dan landelijk
  • De PvdD scoort 0.5% minder dan landelijk

De Europese verkiezingen draait met name om het mobiliseren van de eigen achterban. Het CDA en de PvdA zijn daar het minst in geslaagd. GroenLinks en de PvdD scoren daar het beste in. Ook winnaars PVV en D66 scoren mobiliseren niet perfect hun (fictieve) achterban. Als je deze "Tweede Kamer percentages" vertaalt in kamer zetels krijg je het volgende beeld (let wel 90 zetels zijn dus onbezet).

  • Het CDA zou 15 zetels halen. Een groot verlies (26 zetels) ten opzichte van huidige Tweede Kamer.
  • De PVV zou 11 zetels halen, twee meer als in 2006. De PVV weet meer kiezers aan zich te binden dan in 2006.
  • De PvdA zou 10 zetels halen. Ook een groot verlies ten opzichte van de 33 zetels nu (23 zetels).
  • De VVD zou 8 zetels halen. Veel (14) zetels verlies dus.
  • GroenLinks zou 7 zetels halen. Precies even veel als nu.
  • De CU/SGP zou 6 zetels halen. CU (6) en SGP (2). Een kwart van de orthodoxe Christenen blijft dus thuis.
  • De PvdD zou 3 zetels halen. 1 meer dan nu. Die dierenvrienden weten dus ook nieuwe kiezers te vinden.
  • D66 zou 8 zetels winnen. 5 meer dan nu. Ook D66 breekt in het electoraat van andere partijen.

De samenvatting: de PvdD, D66 en GroenLinks zijn heel goed in staat om hun eigen achterban te mobiliseren. Hun goed opgeleide kiezers weten op te komen voor Europa. Euroskeptische partijen als PVV en CU/SGP slagen daar veel minder goed in. Hun achterban ziet niets in Europa en blijft thuis. Bij de grote partijen (VVD, SP, PvdA en CDA) is de score veel magerder zij slagen er niet in om hun eigen achterban te mobiliseren. Voor de SP bv. is dit erg opvallend. Toch een partij die pretentie heeft dat zij gevoel heeft voor wat er onder het volk leeft.

Mijn voorkeursstem

Morgen stemmen. De lijst staat al vast: GroenLinks, wat anders? Maar er staan 20 kandidaten op de lijst van GroenLinks. Een voorkeursstem dus. Mijn keuze staat al maanden vast. Ik kies #20 Kathalijne Buitenweg. Weer. In 2004 stemde ik ook al op haar. Waarom? Waarom Buitenweg en niet onze topkandidaat Judith Sargentini? Of jong talent Niels van den Berge? Of onze nieuwe groene gezicht Bas Eickhout? Die GroenLinks lijst staat vol met goede kandidaten!

Img250608033onlinebild Twee redenen: ten eerste, omdat Buitenweg van alle huidige Europese parlementariers de beste is. Zij heeft veel bereikt in het Europees Parlement. Daarnaast is ze een van de zichtbaarste parlementariers. En ze schroomt er niet voor ook dingen in de partij op zich te nemen. Ik ben dus een retrospective voter: ik beloon "mijn" vertegenwoordiger voor haar goede werk.

Maar, mijn tweede reden om op Buitenweg te stemmen is dat ik een signaal wil geven. Dat ik het zonde vind dat ze weggaat, en dat ik hoop dat ze niet helemaal naar de achtergrond  verschuift. Natuurlijk gun ik Buitenweg alle succes in de carriere buiten de politiek die ze nu gaat beginnen, en alle rust om ook eens tijd te hebben voor haar opgroeiende kinderen, maar … laat ik het zo zeggen: ik vind 2014 wel wat laat.

Beloning voor het verleden en hoop voor de toekomst dus.

En er is nog een derde reden, maar dat mag natuurlijk niet bij de politiek-correcte GroenLinksers. Die prachtige blauwe ogen, wie kan die nou weigeren?

Preken voor eigen parochie?

Vandaag was ik weer mee op de GroenLinks parkentoer. De laatste keer, in het Westerpark in Amsterdam. Gelukkig kon ik achter de bar staan, lekker cocktail mixen en drankjes schenken, voor de toehoorders van de speeches van Femke Halsema, Marijke Vos en Judith Sargentini en voor de kinderen die in het park waren. Zo heb ik dus geen nieuwe kiezer gesproken. Immers 90% van de toehoorders van de speeches van de drie GroenLinks vrouwen waren GroenLinks leden. En de kinderen in het park zijn niet stemgerechtigd.

Natuurlijk zijn mensen op een GroenLinks campagne event GroenLinks’ers. Zelfs bij de speeches van Barack Obama bestaat het publiek met name uit Democraten. Die juichen lekker luid als de boel op de televisie worden uitgezonden. Zo’n campagne event is een media moment. Niet meer, niet minder. Maar er was weinig (lokale) media mee op de GroenLinks parkentoer. Dan wordt die parkentoer een netwerk- en borrelbijeenkomst in een park voor GroenLinks kader. Gezellig maar zonde van de tijd.

De incrowd van GroenLinks vindt zo’n campagne event natuurlijk hartstikke leuk. Als de parkentoer herhaald wordt ben ik er natuurlijk ook weer bij. Keigezellig.

Badge_rond_kleur
Je ziet het wel vaker met campagnes: de logica van de partijkader neemt de campagne over. Laat mij twee kleine voorbeelden geven: de GroenLinks site over de Europese verkiezingen heet "Zin in Europa". Niemand buiten GroenLinks begrijpt dat GroenLinks zin in Europa heeft. Hoe zo zin in in Europa? In langdurige veetransporten? In Letse homohaat? In privatisering van de zorg? In nog een termijn met Barosso? Natuurlijk weet ik wel waarom GroenLinks "zin in Europa" heeft, immers GroenLinks heeft "zin in de toekomst", en voor de Europese verkiezingen is dat dus "zin in Europa". Niemand buiten het partijkader begrijpt daar iets van. Overigens niemand buiten GroenLinks begrijpt de leus "zin in de toekomst". Zin in welke toekomst? Klimaatverandering? Wilders aan de macht? Voortdurende oorlog in Irak? We hebben natuurlijk "zin in de toekomst" gekregen na het twee jaar durende toekomstproject. Maar daar heeft geen kiezer last van gehad.

3528103588_20f126d63e
Maar ook andere partijen lijden er onder. Campagne voeren voor de eigen parochie. Ik denk dat posters van de Partij voor de Dieren er ook wat trekjes van hebben. Op de poster van de Partij voor de Dieren staat een nogal bloedige dode stier met de leus "kies nu partij voor de dieren". Een "leuke" poster voor leden van de partij voor de dieren. Dat zijn, als de campaigners in Leiden zaterdag enige indicatie zijn nogal wereldvreemde verdwaasde mensen die het lijden van het hele dierenrijk op hun schouders dragen. Zij worden aan gegrepen door zo’n poster. Hun veganistische hart gaat sneller kloppen. De gemiddelde PvdD stemmer heeft echter helemaal niets met een dode stier. Dit zijn linkse apolitieke mensen die niet voor Europese eenwording zijn. Die stemmen op de Partij voor de Dieren omdat ze niets hebben met de bestaande partijen en wel wat willen doen voor de dieren. Een dode stier, denk ik, schrikt deze wat naieve, lieve kiezers af. Maar ja, de PvdD heeft nu leden en die willen ook wat: een foto van bloedige stier.

Dode stieren, borrels in het park, zin in Europa. Daar heeft geen kiezer iets aan, maar ja, de partijleden vinden het zo leuk.