Sarah & Gert

Gister was ik naar een concert van Sarah en Gert Bettens, die samen het hart vorm(d)en van K’s Choice. Mijn jeugdliefde, muzikaal gezien dan, want zij is zo lesbisch als haar fanschare. Sarah en Gert speelden eerst gescheiden, Gert met zijn nieuwe band Woodface en Sarah met nummers van haar soloproject. Als je naar hun projecten luistert zie je wat ze allebei aan K’s Choice hebben bijgedragen: Gert delicate, gevoelige singer-songwriterliedjes en Sarah pop/rockliedjes met een tongue in cheeck tekst. Sarah gooide er een aantal oude fanfavorites tussen en samen met Gert herhaalde ze in hun toegiften de muziek van mijn jeugd.

In de bus terug (want ze hebben Vredenburg tijdelijk ergens ver buiten Utrecht gezet) realiseerde ik het antwoord ie mij een tijdje geleden was gesteld: welke CD zou je mee nemen naar een onbewoond eiland? Niet K’s Choice, niet Sarah of Gert, maar I am Kloot. Want waarom zou je naar een onbewoond eiland een CD mee nemen die je door en door kent, waarvan je de tekst woord voor woord uit je hoofd kent? Waarom zou je een CD mee nemen die noot voor noot in je zit? (Mee zingen lukt niet overigens) Dat zou zonde zijn van de ruimte. Je moet een CD mee nemen die je blijft verbazen,  waarin je steeds kan blijven verdwalen. De enige band die dat tot nu toe bij mij gelukt is is I am Kloot.

p.s. nu ik Shadowman luister moet ik toch weer even twijfelen …

Leave a Reply