Groen & Sociaal in Leiderdorp

Ik was als panel lid uitgenodigd om in Leiderdorp de dilemma’s van het toekomst project te bespreken. De discussie richtte zich op twee thema’s moraliseren in de milieu politiek en paternalisme in de sociale politiek. In de uitkomsten van de discussies zat een heldere rode lijn:

De consensus was al snel in het milieu debat dat de tegenstelling tussen ingrijpen en vrij laten in het geval van het milieu een valse is: het is een verdelingsvraagstuk. Onze vrijheid gaat ten koste van die van toekomstige generaties. Een keuze om nu milieubeleid te voeren is een keuze om de vrijheid tussen de huidige en toekomstige generaties eerlijk te verdelen. Dit werd prachtig geillustreerd door een voorbeeld uit de lokale politiek: je kan de ruimte in een nieuwbouw wijk gebruiken voor de auto’s van de ouders of voor de speelplaatsen voor kinderen. De huidige politiek kiest voor ouders. Het ingrijpen dat werd voorgesteld was ook heel liberaal: verhoog de prijzen van milieuvervuilende diensten en producten en stimuleer duurzame alternatieven. Een van de aanwezigen vertelde over een klimaatneutrale airconditioning voor fietspaden in Qatar. Dat maakt fietsen fun!

Het sociale debat lag lastiger. De zoektocht was naar een balans tussen arbeid, vrije tijd en zorg. Voor mensen onderaan de maatschappij die overkomen van de vrije tijd, want zonder werk zitten en mensen bovenaan de maatschappij die overkomen in de arbeid. Onderaan de maatschappij geldt dat als je mensen (bv. tienermoeders) vrij laat om zelf te kiezen tussen zorg en arbeid, je kansenloosheid in stand houdt: ze kunnen als hun kinderen naar school gaan, zelf moeilijk aan het werk komen. Bovenaan de maatschappij geldt dat je mensen heel moeilijk kan dwingen rustiger aan te doen, zelfs als dat beter voor ze zou zijn. Je kansen mensen in beide gevallen hoogstens keuzes bieden: keuzes voor werk en ontplooing door arbeid, maar ook keuzes voor vrije tijd en zorg. Echter zodra iemand beroep wilt doen op overheidsvoorzieningen splijt de zaal: blijft de vrijheid en ondersteuning van de overheid gelden, of moet je dan je verantwoordelijkheid nemen? Dat geldt zo wel voor mensen onderaan die een uitkering willen omdat ze geen werk kunnen vinden, als voor mensen bovenaan die een burn-out krijgen.

In beide gevallen toonde de Leiderdorpse GroenLinks’ers zich van hun liberale kant, maar werd de vrijheid beperkt waar het verdelingsvraagstukken betrof.

Leave a Reply