Fuseren?

GroenLinks is een gewilde partner voor fusies. Onstaan uit fusies zijn GroenLinks’ers dan ook voor alles in. Maar hoever willen we gaan?

In 2004 pleitte de Vrij Nederland voor een brede Progressieve Volkspartij met PvdA en SP. Er was in de oppositiebankjes wel ruimte voor Femke Halsema. Nu weer, de Volkskrant schrijft dat prominente VVD’ers, D66’ers en PvdA’ers in 2005 hebben gepraat over een nieuwe progressief liberale partij. In het artikel wordt GroenLinks ook even aan dit liberale clubje toegevoegd. Bart Snels (directeur van het wetenschappelijk bureau van GroenLinks) spreekt zich in dat stuk positief uit over zo’n fusie. Hij behoort dan ook tot de liberale denkers binnen GroenLinks, die "de markt niet aan rechts willen overlaten." Ook Steven (de Vries, oud-voorzitter van DWARS) ziet wel wat in zo’n fusie. (Je zou je bijna afvragen of ook dit stuk is geschreven door een ghostwriter uit de hoek van de Halsema Jeugd).

Zo’n fusie kan alleen als hij gebaseerd is op een heldere analyse van het politieke speelveld.  Zo’n analyse heb ik bv. donderdag proberen te geven op . Korte samenvatting: politiek speelt zich in Nederland in een twee dimensionaal vlak af. Er is een verdeling tussen linkse en rechtse partijen over kwesties als solidariteit en duurzaamheid; tussen diegene die kiezen voor Nederland als New York (incl. de smog, de minimale overheid en de ghettos) en Nederland als een Scandinavisch land met een duurzame economie, een sterke publieke sector en een eerlijke verdeling van kennis, kansen, arbeid, kapitaal en grondstoffen. De tweede as verdeelt progressieve en conservatieve partijen over diversiteit, openheid voor de wereld en democratie; tussen diegene die terug willen naar de jaren ’50 (incl. de onverdraagzaamheid, de geslotenheid, de koude oorlog en de autoritaire relatie tussen burger en politicus) en diegene die de bevrijding van de jaren ’70 en de jaren ’90 terug willen en streven naar emancipatie, openheid voor de wereld, vrede en verdere democratisering. Deze as verdeelt de winnaars van de globalisering (de progressieven) van de verliezers van de globalisering (de conservatieven). Rutte streven naar het New York van de Jaren ’90 (rechts-progressief), Wilders  en Verdonk naar het New York van de Jaren ’50 (rechts-conservatief), Rouvoet, Balkenende en Marijnissen streven respectievelijk naar het Urk, Madurodam en China van de Jaren ’50 (links-conservatief) en Bos en Halsema streven naar het Zweden van de Jaren ’90 (links-progressief).

D66 neemt hier een bijzondere positie in, Pechtold is zeker progressief, maar neemt op de links-rechts as een moeilijke positie in. Enerzijds onderschrijft D66 het streven naar een duurzame en solidaire economie, anderzijds is D66 erg gehecht aan de vrije markt. Ik heb in de herfst als student-assistent de verkiezingsprogramma’s gecodeerd en op de staat-markt as stond D66 rechts van de VVD. Ik zou D66 dus in het zelfde kwadrant als Rutte indelen.

Ik zou best willen fuseren maar dan alleen met die partijen die op allebei de assen dezelfde positie inneemt: dus een partij die links en progressief is. Dat is op dit moment alleen de PvdA. Dan kan zo’n links-progressieve partij vervolgens een regeringscoalitie vormen met de links-conservatieven of de rechts-progressieven, maar daar hoef ik niet mee te fuseren.

Leave a Reply