Mededogen of Rechtvaardigheid

De Partij voor Dieren heeft mededogen voor dieren en mensen als haar leidende principe. Voor een partij die dierenrechten nastreeft is dat een onjust beginsel.

Er is een verschil tussen de persoonlijke sfeer en publieke sfeer. In deze sferen zijn andere principes van toepassing en uit deze principes kunnen andere tyype praktische implicaties volgen.

Volgens mij is in de publieke sfeer rechtvaardigheid het leidende principe. Dit kan gespecifieerd worden in allerlei principes van rechtvaardigheid: solidariteit, duurzaamheid, vrede, diversiteit, democratie. Uit rechtvaardigheid volgen rechten, deze worden niet gegeven uit mededogen van de gemeenschap en de overheid, maar omdat het rechtvaardig is. Een burger heeft recht op een uitkering, als hij gehandicapt is, dit is geen almoes, maar een opeisbaar recht (engels: entitlement). In het katholieke sociale denken speelt mededogen een grote rol, ik denk dat een liberaal of een socialist het hier niet mee eens kan zijn: je maakt dan de rechten van burgers afhankelijk van de moraliteit van anderen.

In de private sfeer geldt geen rechtvaardigheid, maar daar geldt mededogen, liefde, barmhartigheid, compassie. Een kind heeft geen recht op de liefde van zijn vader, maar deze geeft zijn vader uit liefde voor z’n kind. Dit is een natuurlijk proces. Daarnaast, als de vader alleen maar van z’n kind zou houden omdat het moet vanuit rechtvaardigheid, zou de liefde ook niet gemeend zijn.

De Partij voor de Dieren past dus onterecht mededogen toe op de publieke sfeer en leidt hier rechten van af. Als dierenrechten hebben (waar ik het mee eens ben) moet dat niet afhangen van de moraliteit van mensen, maar zijn zij entitled tot dit recht.

Leave a Reply