Partijbestuur, Partijbestuur

In mijn zoektocht naar lijsten van stemmingen in de Tweede Kamer kwam ik op de serie Parlement & Kiezer. Deze boekjes, die tussen 1913 en 1999 ieder jaar uitkwamen, staan vol met interessante politieke feitjes. Naast -niet al te handig weer gegeven- stemmingslijsten van de Tweede Kamer zijn bijvoorbeeld ook verkiezingsprogramma’s integraal op genomen.

Maar ook lijsten van de samenstelling van partijbesturen. Veel informatie die in de boekjes staan kan je op een andere manier handiger vinden maar een integraal overzicht van de samenstelling van partijbesturen en bij sommige partijen zelfs de partijraden had ik nog niet eerder gezien. Partijvoorzitters zijn makkelijk te vinden. Maar hele partijbesturen! Ik heb de GroenLinks besturen meteen maar op wikipedia overgenomen. Helaas is voor de periode 1999 – 2005 moeilijk de juiste informatie te vinden.

Opvallend is dat een groot aantal GroenLinks partijbestuurders door groeit in het politieke werk: Platvoet, Karimi, Vos, Lagendijk, Pormes, Harrewijn, De Rijk, Ozutok en Diks kwamen allemaal na hun tijd als partijbestuurder in een parlement te recht. Erik Meijer ook maar die werd bestuurder voor de PSP. Anderen groeien door in het lokale bestuur: Wiebosch werd burgemeester, Van Poelgeest, Grashoff en Scholten wethouder.

Opvallend is ook hoe verschillende partijen hun besturen organiseren. De PPR had een klein bestuur met veel vrije bestuursleden. De CPN had volgens de principes van het democratisch centralisme een reusachtig bestuur met daarin een dagelijks bestuur dat echte touwtjes in handen had. De PSP daarentegen had een een middelgroot bestuur met bestuursleden met helder omschreven taken: propagandisten, aktiecoordinatoren, voorzitters van de radio- en televisiecommissie. Maar ook politiek secretarissen. De PSP had maar twee of drie Tweede Kamerleden en een of twee Eerste Kamerleden maar in hun partijbestuur zaten wel 10 politiek secretarissen van racismebestrijding en migrantenbeleid via milieu en technologiebeleid tot vredesvraagstukken. GroenLinks heeft met verschillende modellen ge-experimenteerd over de jaren. Het begon met een bestuur van 3 personen (voor ieder van de oprichtende partijen een vertegenwoordiger) kijk dat is efficient.

Hoe interessant deze redelijk makkelijk te verkrijgen dat ook is, ik kan maar moeilijk een interessante wetenschappelijke vraag formuleren voor deze data. Er liggen wel wat interessante wetenschappelijke problemen bij de verschuiving van de macht van de partijbesturen naar de fracties in de laatste 50 jaar, maar de personele samenstelling van partijbesturen kan daar weinig over zeggen.

Leave a Reply