De geweldsspiraal

Ik kreeg een lange reactie van Fennie Stavast van de Midden Oosten werkgroep van GroenLinks op mijn verhaal over geweld in Gaza. Ik wil hier kort even op haar punten ingaan.

Ik ben al blij dat Fennie vindt dat ik mooie zinnen schrijf. Een van de lastigste dingen die ik vind om te doen is precies en leesbaar schrijven, zeker over een onderwerp dat voor mij zo veel emotie oproept als de situatie in Gaza.

Maar nu over op de inhoud. Ik denk dat Fennie en ik niet veel van positie verschillen: we wijzen allebei het geweld tegen burgers af. Ik noemde in mijn eerste blog over dit optreden de acties van Israel in Gaza "gruwelijk" en in het tweede blog het beleid waarmee Israel de Palestijnen in armoede en machteloosheid houdt "misdadig". Achter die mening sta ik nog steeds. Maar dat geldt dan hopelijk ook voor het geweld van Hamas tegen Israelische burgers, dat deze (extreem disproportionele) reactie heeft veroorzaakt. Geweld tegen burgers of het nu is van een onderdrukker of een bevrijders is altijd verwerpelijk. Dat is het punt dat ik probeerde te maken en ik denk dat we dat delen.

Ik heb geen antwoord voor de Israelisch-Palestijnse situatie. Als ik dat had zat ik nu niet hier maar probeerde ik die aan de Israelische en Palestijnse regering over te brengen. Ik merkte alleen in mijn blog op dat de twee staten oplossing op deze manier zichzelf ondermijnt. Zolang Israel door hun acties nieuwe generaties Hamasstrijders blijven creeeren en Hamas door zijn terrorisme in Israel angst zaait dat zulk geweld uitlokt, is een twee statenoplossing een paradox. Als je door je geweld tegen je belager die belager alleen maar gewelddadiger maakt, is dat geweld geen weg naar duurzame vrede. Zowel Hamas als de Israelische regering zijn dwaas als ze denken dat ze door geweld veiligheid en zelfstandigheid kunnen bereiken.

Overigens is het niet absurd om terroristisch geweld van de RAF te koppelen aan dat van de Palestijnen en de theorieen van Fanon. Het terroristisch geweld van de PLO, bv., ontstond pas echt in de jaren ’70 de tijd dat de RAF ook actief was (en banden met de Palestijnse terroristen onderhield), geinspireerd door de anti-kolonialistische bewegingen die in de jaren ’60 grote successen hadden geboekt, geinspireerd op de theorieen van Fanon over bevrijdend geweld.

Leave a Reply