123 and counting

Na 123 berichten en bijna een jaar bloggen is het misschien goed om terug te kijken op wat ik geschreven heb. Er zijn een aantal terugkerende thema’s in de geschiedenis en evolutie van het weblog.

Idealen
Dit weblog is ooit begonnen om mijn ideeen over de verhouding tussen mijn eigen kernidealen (vrijheid en gelijkheid, diversiteit, democratie, solidariteit, duurzaamheid & vrede) verder uit te werken. Ik ben dit begonnen met de Idealen van GroenLinks en heb me vervolgens gericht op vrijheid. Dit werd al snel een te schematisch en analytische operatie, die dus op een zacht pitje werd gezet. Toen ik eenmaal in het toekomstproject in gerold was kreeg het vernieuwd belang. En ben ik teruggekeerd naar de idealen van groene partijen wereldwijd en heb ik de verschillende GroenLinkse idealen tegenover elkaar gezet en samengebracht.

GroenLinkse geschiedenis
GroenLinks en met name de politieke koers van GroenLinks is ook een belangrijk thema. Dan gaat het over  tegenstelling tussen GroenLinksser die een machtsblok links van de PvdA na streven en zij die een vernieuwende ideeenpartij willen zijn; de verhouding tussen de huidige politieke koers en die van de voorgangers, met name de PPR als de PSP; en groene gehalte van GroenLinks. Dit heeft geleid tot een analyse van de politieke koers van GroenLinks en DWARS door de jaren heen en de verhouding tussen die twee.
Ik heb GroenLinks ook in vergelijkend perspectief proberen te plaatsen. Door de vergelijking te trekken met de Deense SFp en andere GroenLinkse partijfusies. En te kijken wat ik zou stemmen in 1918, in Israel en als GroenLinks niet bestond.
Ook heb ik GroenLinks proberen te plaatsen in het nieuwe politieke spectrum als linkse en progressieve partij, als partij die strijd voor een open samenleving en een eerlijke verdeling van inkomen. Uit deze positie komen dan ook je politieke bondgenoten, niet de cultureel conservatieve SP of de economisch rechtse D66 maar de progressief-linkse PvdA, de partij van de goede intenties.

GroenLinkse & DWARS events, organisaties en campagnes
Er waren ook gewoon gebeurtenissen bij DWARS en GroenLinks die besproken moesten worden. Een beschouwing heet van de naald: cool politics, de klima-mantelorganisatie van GroenLinks, de partijraad, die zich weigert te vernieuwen, het rapport van de commissie van Ojik, mijn eigen betrokkenheid in de evaluatie en de evaluatierapporten van andere partijen, de dramatisch verlopen EK-verkiezingen en de tsunami die erop volgde in de blogosfeer en het omarmen van het Europese Hervormingsverdrag door de partijtop. DWARSe events als het zomerkamp en de basiscursus werden ook verslagen.

GroenLinks Toekomstproject
Dit jaar werd ik ook lid van het begeleidingspanel van Project 2008. Met een eigen agenda en een DWARSe achterban werd me echter als snel duidelijk dat ik als een soort Alice in een chaotische, onvoorspelbare wereld terecht was gekomen. Debat in de Tent was het (voorlopige) hoogtepunt van het toekomstproject. De reis ernaar toe, de sfeer en feest, de debatten over internationale politiek, milieu, sociale politiek, emancipatie en andere beginselprogramma┬┤s proberen te analyseren. Project 2008 leverde tot nu toe een lange lijst van notities, verslagen, papers en discussiestukken op: Over het project in het algemeen, de voornaamste politieke en sociale veranderingen in de laatste 15 jaar, debat in de tent, allerlei dillema┬┤s voor GroenLinkse politiek die uiteindelijk allemaal weggegooid konden worden, en over het ideaal solidariteit.
 
Partij voor de Dieren: publiek en privaat-onderscheid

Twee naaste concurrenten van GroenLinks hebben mijn bijzondere aandacht. De Partij voor de Dieren en de SP. De PvdD niet zo zeer omdat ze geen bestaansrecht heeft als kleine groen-sociale partij of omdat de partij gesteund wordt door karakters uit boeken, maar omdat de partij een voor mij fundamenteel politiek principe schendt: de scheiding van de publieke en de private sfeer. Dit begint met hun keuze om als politieke partij zich te bemoeien met de interne zaken binnen een vereniging, maar uit zich met name in haar foute uitgangspunt dat politiek gaat om mededogen in plaats van rechtvaardigheid: de publieke kernwaarde is rechtvaardigheid, en mededogen is een private waarde. DWARS heeft echter ook problemen met dit onderscheid bijvoorbeeld in haar verzet tegen de Birmese Junta. Een gerelateerd probleem is de aard van de publieke ruimte.

SP: populisme  
Waar mijn bezwaar tegen de PvdD zich richt tegen haar politieke grondslag, vind ik die bij de SP fascinerend: De verschuiving van Maoistisch revolutionair naar sociaal-democratische hervormingsgezinds is opvallend. Mijn bezwaar tegen de SP is de huidige politieke koers. Zowel haar politieke boodschap die gericht is op zekerheid, behoud en patriotisme, dat ver af staat van linkse politiek, als haar gebruik van propaganda (zie ook Nee = Nee en Sorry), dominante positie van Jan M. en de berekende tactiek van de partij. Dat betekent overigens niet dat we geen dingen van de SP kunnen leren. 

Democratie
Als politicoloog en filosoof is democratie een belangrijk thema. Ik heb hier een aantal opvattingen over gedebiteerd: Over postmaterialistische democratie die zich niet meer richt op belangen maar op idealen. Over het belang van een insluitende democratie waar niemand wordt buiten gesloten, niemand verliest, maar juist iedereen zijn evenredige deel krijgt: ook binnen GroenLinks en zelfs bij referenda . En over de boven al beschreven scheiding tussen publiek en privaat, tussen politiek stelsel dat weet wat het goede leven is, dat aan mensen zelf overlaat of dat door experimenten probeert te leren.
Nog uit te werken idee is dat in een parlementair democratisch stelsel een kleine oppositiepartij als GroenLinks de politieke agenda niet domineert maar alleen maar de grote regeringspartijen kan  verleiden hun eigen idealen beter uit te voeren en de  relatie tussen personen, partijen, macht en vernieuwing.

Verdelende Rechtvaardigheid
Voor mij als politiek filosoof blijft verdelende rechtvaardigheid het meest fascinerende thema. Hoe moet je de economie inrichten? Kies je voor herverdeling of gemeenschappelijk bezit als uitgangspunt van linkse politiek? Hoe moet je inkomen verdelen of belasting heffen? Hoe stel je mensen instaat om zelf vorm te geven aan een rechtvaardige economie? Hoe combineer je kansengelijkheid met vrije keuze in het onderwijs en in de gezondheidszorg? Hoe geef je vorm aan solidariteit tussen generaties en tussen staten? Wat moet je doen om mensen te emanciperen? En  hoeveel kan de overheid van je verlangen?
 
 Vrijheid
Vrijheid speelt is mijn denken steeds belangrijker geworden. Ik wil nu zelfs rechtvaardigheids alleen defineren als vrijwilligheid in termen van negatieve vrijheid, dat is gelijke vrijheid in contrast met sommigen. Halsema’s nieuwe ontspannen samenleving en de Groene nadruk op Friluftsliv leggen een sterke nadruk op positieve vrijheid. Dit is een spanning tussen mensen vrij laten of ze vrij maken, tussen een ideaal van het goede leven opleggen of mensen dat zelf laten onderzoeken. Deze nadruk op vrijheid onderligt dan ook mijn verzet tegen bv. terrorisme en het Mein Kampf verbod.
  
Politieke Ruimte
Mijn eigen wetenschappelijke interesse gaat uit naar politieke ruimte, zoals bijvoorbeeld door het political compas weergegeven. Alle politieke partijen zijn nu sterk verdeeld tussen progressieve en conservatieve stromingen en de politieke partijen tussen verschillende organen. Maar opvallender nog is de verandering van de politieke ruimte zelf in de laatste 100 jaar. Steeds waren links en rechts dominant, maar was er een tweede tegenstelling tussen seculier en confessioneel, tussen postmaterialistisch en materialistisch en nu tussen trots op Nederland en de open samenleving.

Buitenlandse politiek
Ook heb ik over de grens gekeken: naar het Belgische kiesstelsel en de formatie, naar de Deense politieke ruimte en de primary strijd in de Verenigde Staten.
Ik heb veel minder over internationale politiek geschreven: iets over mijn eigen ambivalente relatie ten opzichte van oorlog en vrede
en mijn ongeloof in het bestaan van de staat.

Wikipedian science
Ik heb ook een klein aantal onderzoekjes op basis van bv. wikipedia gedaan: over de politieke voorkeur van wikipedianen, over homofobie in Europa en de academische posities van senatoren.

Verkiezingsuitslagen
Ook heb ik een aantal voorspellingen gedaan over de verkiezingen van 2011, later bijgesteld en  geupdate naar aanleiding van de verkiezing van de politicus van het jaar. Succesvoller  was mijn voorspelling van de Eerste Kamerverkiezingen.

Persoonlijk
Heel soms vind ik het nodig om over mij zelf als persoon te schrijven, over mijn keuze voor de toekomst als politicoloog en niet als politicus, wat veel mensen die horen dat je politicologie studeert toch denken. Over mijn drukke leven, ambities, muzikale voorkeuren en hobby’s. En nu dus over het bloggen zelf.

Leave a Reply