In het discussie stuk "De Idealen van GroenLinks" worden er geen woorden besteed aan het GroenLinkse streven naar vrede. Er wordt gesproken over de voorwaarde voor militaire interventie. Het achterliggende streven naar een vreedzame wereld, komt op de achtergrond.<\/p>\n
Als je kijkt naar (historisch) minder vreedzame partijen, zoals de Nederlandse PvdA, de Duitse SPD, de Europese PES en de Amerikaanse Democraten, speelt het streven<\/em> naar vrede een grotere rol in hun beginselverklaringen: deze centrum-linkse partijen streven naar een vreedzame wereld, maar sluiten militair ingrijpen niet uit. Ze wijzen ook allemaal pacifisme af: They would fight for peace.<\/p>\n De groene politieke beweging en een partij als GroenLinks in het bijzonder met haar wortels in de vredesbeweging, staat veel ambiguer ten opzichte van een streven naar vrede. Een grondslage discussie over het streven naar vrede zou tot een strijd tussen principiele pacifisten en interventionisten kunnen Kijk de sociaal-democraten zijn hypocriet: zij streven naar vrede maar steunen de aankoop van gevechtsvliegtuigen en militaire interventies. De Groenen dreigen steeds realistischer te worden en hun idealen te verliezen: we stonden militaire interventie toe in bv. Kosovo en moeten dus ruizige onzin als vrede en non-violence late vallen. Als sociaal-democraten spreken over vrede zijn zij visionair en idealistisch, als wij, als bleke pacifistenkliek, spreken over vrede zijn wij naief en kortzichtig.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" In het discussie stuk "De Idealen van GroenLinks" worden er geen woorden besteed aan het GroenLinkse streven naar vrede. Er wordt gesproken over de voorwaarde voor militaire interventie. Het achterliggende streven naar een vreedzame wereld, komt op de achtergrond. Als … Continue reading
leiden. Dat is natuurlijk onzin. Sinds ongeveer 1963 was de zelfs de Pacifistisch Socialistische Partij niet meer pacifistisch. Zij maakte het (voor mij verwerpelijke) onderscheid tussen onderdrukkend en bevrijdend geweld. De anti-kolonialistische bewegingen die zich richten op de bevrijding van hun volkeren van het juk van het Europees imperialisme mochten wel geweld gebruiken de Europeanen niet. Vanaf de jaren ’80 begint de partij te spreken in termen van minimalisering van geweld bij militair ingrijpen. In de jaren ’90 is het oud-PSP’er Leonie Sipkes die pleit voor het gebruik van geweld om mensenrechten te beschermen. De PSP was niet naief pacifistisch. Echter die reputatie had ze wel en die heeft GroenLinks overgeerfd. Een erfenis die ervoor zorgt dat vrede een beladen woord is geworden. <\/p>\n