Ik twitterde er al over "House of Cards". Het combineert het inzicht in de politiek van "The West Wing" met het harde cynische machiavellisme van de echte politiek.

De serie beschrijft de politieke carriere van de Britse politicus Francis Urquhart (FU). Hij begint als Chief Whip van de regerende Tories. Hij lijkt een betrouwbare, integere man. Iemand die in de achterkamertjes de zaken voor de Conservatieven organiseert. Hij is echter door en door ambitieus, dol op macht, en wraakzuchtig, als een Shakespeareaans karakter. Hij wil premier worden. En daarvoor zet hij alles in: hij laat de huidige premier vallen. En elimineert dan alle mogelijke opvolgers tot dat de partij bij hem moet uit komen om hem te vragen als premier. Iets wat hij zo genaamd slechts aan neemt onder grote druk.Achter ieder Shakespeareaans karakter staat een manipulatieve vrouw. Elizabeth staat haar man in alles bij en staat hem toe seks te gebruiken als een wapen. Om zijn eigen betrokkenheid uit te wissen, liegt en bedriegt hij. En vermoordt hij twee mensen. Dan wordt hij als premier geinstalleerd.

Het eerste van drie series heb ik net achter de rug. Een uitermate spannend plot. De eerste drie afleveringen (van vier) zijn echt fascinerend. Backroom politics, de band tussen politiek en media, de verlokking van de macht en de corrumperende werking van ambitie. Maar in het vierde deel brengt Urquhart twee mensen om. De ene, een drugsverslaafde PR man, die eigenlijk dood wil. Hij vergiftigt hem. Een act of mercy. De ander is Urquhart’s geliefde een journalist die er langszaam achter komt dat de door haar zo bewonderde politicus een gevaarlijke moordenaar is. Urquhart gooit haar van het parlementsgebouw. Dat was voor mij wel een beetje het jumping the shark moment. Een stap te ver. Hij had haar op zoveel manieren kunnen ruineren zonder haar zelf met zijn eigen handen van een gebouw te gooien. Dat gaat wel echt iets te ver. Gelukkig wordt Urquhart aan het begin van de tweede serie achter volgt door het kwaad van zijn daad.

Nu maar kijken hoe de rest van de serie eruit ziet. Misschien minder idealistisch dan The West Wing. Uruquhart is geen liberale softie maar een keiharde conservatieve hard-liner. In vergelijking met The West Wing zit er meer politiek conflict en met name meer persoonlijke ambitie in de serie. Machiavelli in London. En daarmee is de serie misschien wel een stuk realistischer.