In een keer uitgelezen. Cradle to Cradle Cover to Cover. Groen moet niet gaan om minder zo stellen William McDonough en Michael Braungart. Het is niet genoeg steeds minder vervuilende chemicalien onze atmosfeer, bodem en rivieren in te zenden. Het wordt tijd dat mensen eens een positieve bijdrage gaan maken aan de planeet waarop wij leven. We moeten ons afval niet verbranden of begraven maar opnemen in cyclussen. Een cyclus voor biologisch materiaal, waarbij we aan kunnen haken op de cyclus van Moeder Natuur. Dan kunnen we voedingsstoffen die we weg halen terug geven aan de aarde.
Het boek broeit met nieuwe originele ideeen voor groene innovatie, industrie en ontwerp maar wat moet groene politiek met de nieuwe ideeen voor een groene economie? McDonough en Braungart zijn skeptisch over de rol die de overheid kan spelen. Ze hebben erg veel vertrouwen in hoe hun verhaal bedrijven kan overtuigen om groen te produceren: op de lange termijn goedkoper, geen milieucontroles meer, en productievere, gelukkigere werknemers. Een regelgevende overheid zo stellen McDonough en Braungart heeft een temperend effect op innovatie en productie.
Het belangrijkste punt voor GroenLinkse politiek is het idee van McDonough and Braungart dat duurzaamheid niet genoeg is: we moeten er niet naar streven om minder vervuilend te zijn, het is niet genoeg om net iets minder gif uit te stoten. Veel GroenLinksers blijven steken in het sombere consuminderen: minder gebruiken, minder uitstoten. McDonough en Braungart bieden een uitweg tussen het naieve idee dat we kunnen blijven produceren op dezelfde manier en het idee dat alles minder moet: we kunnen zo produceren dat we voedingsstoffen aan de natuur terug kunnen geven om onze natuurlijke omgeving te verrijken in plaats van te vernietigen.
Toch heb ik zo mijn twijfels over de wijze waarop McDonough en Braungart te werk gaan. Het lijkt mooi om aan de natuur de voedingsstoffen die we er uit onttrekken ook terug te geven: maar denk aan de sloten in Nederlandse polders. Deze overvloeien met algen die de natuurlijke flora en fauna verdrijven. Dat komt omdat er teveel voedingsstoffen in het water zitten en zo worden planten die in een voedselrijke omgeving goed kunnen leven (algen) bevoordeelt over planten die zich hebben aangepast aan een voedselarme omgeving.
Ieder menselijke activiteit of het nu goed of slecht bedoeld is heeft een verstorend effect op de natuur. Misschien is het beste dan maar om dit verstorend effect zo klein mogelijk te maken.