De New York Times heeft een interessant speeltje op zijn site: een interactieve electorale kaart van de Amerikaanse verkiezingen, waarbij je zelf een eigen electoral college kan vormen. In het Amerikaanse verkiezingsstelsel waarbij het gaat om het winnen van staten is electorale geografie heel belangrijk. Bijvoorbeeld de home states van de presidentskandidaten zullen bijna nooit naar een andere partij over gaan. Maar ook de staten waarin ze de eerste primaries hebben gewonnen behoren ook tot hun kollommen, omdat ze daar zich sterk georganiseerd hebben. Daarom doet Obama het goed in de rurale staat Iowa en McCain in de Eastcoast staat New Hampshire.
Maar zo’n kaart is ook leuk om de dynamiek van de verkiezingen mee te analyseren. Bijvoorbeeld: je ziet in 2008 twee clusters battleground states: in het Zuiden zijn de staten New Mexico, Colorado, Florida, en Nevada up for grabs, alle vier staten met veel Latino’s; en in het Noorden zijn Minnesota, Michigan, Ohio, en Virginia toss up states, alle vier staten met veel werknemers in verzwakkende industriele sectoren.
De twee clusters zijn met name interessant om de strategie die de ene groep staten aan je bindt, de andere groep staten afstoot. Wil je Latino’s aan je binden moet je meer doen om de grenzen te openen voor migranten uit Zuidelijk Amerika en illegale migranten legaliseren. Wil je arbeiders in zwakke industriele sectoren aan je bieden moet je beloven protectionistisch beleid te voeren en hard op te treden tegen illegale migratie. Je kan niet beide kanten tevreden houden.
Het interessante aan deze kaart is dat omdat Obama net van iets meer stemmen zeker kan zijn dan McCain hij een grotere kans heeft om te winnen. Hij hoeft namelijk maar een van deze twee clusters te overtuigen. Hij heeft genoeg aan of de Noordelijke industriele staten dan wel de de Zuidelijke migrantenstaten om te winnen. John McCain heeft beiden nodig of moet in elk geval in beide gebieden door dringen.
Maar dat houdt niet in dat deze verkiezingen niet cruciaal zijn. De keuze van de Democraten zal de dynamiek van de Amerikaanse verkiezingen voor lange tijd kunnen beinvloeden. Stel de Democraten binden met name de Latino’s aan zich. Dat houdt in dat ook andere staten met veel Latino’s naar ze toe zouden kunnen komen: Arizona bijvoorbeeld (nu Republikeins want McCain’s thuisstaat) of Texas (heel misschien). Daarvoor zouden ze dan alleen een aantal traditioneel blauwe staten op moeten geven: Pennsylvania misschien, Wisconsin of zelfs misschien wel Illinois (nu Democratisch en Obama’s thuisstaat). Dat levert een veel meer Republikeins beeld voor de lange termijn op.
Als de Democraten zich richten op hun traditionele thuisbasis: de industriele arbeiders in zwakke sectoren en daarmee zich afsluiten voor Latino’s zullen ze het zuiden juist aan de Republikeinen laten. Maar dan niet alleen New Mexico en Arizona, maar een staat als California, met een heel grote Latino bevolking zou plotseling ook voor de Republikeinen interessant kunnen worden. En ook die situatie is interessant voor Republikeien want California is erg groot.
Nee, met zo’n kaartje voel ik me heel wat. Ik vraag me af of ze geen ruimte hebben als Junior Political Analyst bij CNN.