Het is een interessant begin van de periode van Jolande Sap: de missie naar Afghanistan. Het kabinet viel erover. GroenLinks sprak zich in een motie en in haar verkiezingsprogramma uit voor een civiele missie naar Afghanistan. Het kabinet probeert daar gehoor aan te geven maar de missie heeft deels een militair karakter. Kritische GroenLinks heeft zich al tegen de missie gekeerd. Een groot deel van de kiezers spreekt zich ook negatief uit, volgens Maurice de Hond en EenVandaag.

De missie stelt GroenLinks voor een groot dilemma: wij willen de verantwoordelijkheid nemen voor de opbouw van Afghanistan. Je kan na een militaire interventie niet zo maar weg gaan zonder zeker te zijn dat je land beter hebt achtergelaten dan dat je het hebt aangetroffen. Aan de andere kant past het steunen van de Amerikaanse militaire bezetting niet bij de traditie van een anti-militairistische partij. Kiest GroenLinks voor de gemakkelijke afwijzing van PVV, PvdA en SP, die nationaal politiek gewin boven internationale verantwoordelijkheid laat gaan? Of zwemt zij in de fuik die Rutte heeft neergezet: een civiele politiemissie om de aanwezigheid van F16s in Afghanistan te legitimeren? De steun van GroenLinks is cruciaal: met GroenLinks, ChristenUnie, SGP en D66 zijn er 79 zetels voor het voorstel van de regering. Want ze worden niet gesteund door de PVV.

De keuze komt een bijzonder moment in de geschiedenis van GroenLinks: Femke Halsema, La grande Dame de la Gauche, die de economische koers van de partij radicaal wist om te gooien van klassiek links naar progressief-liberaal, is ingeruild voor Jolande Sap, pas twee jaar kamerlid, financieel specialist en nog opzoek naar haar positie in de partij. Maar net op dit moment is Mariko Peters, Afghanstan specialiste, en exponent van de realistisch-vrijzinnige stroming, afwezig: ze heeft net een kind gekregen en is op zwangerschapsverlof. En hiermee komt alle verantwoordelijkheid bij Sap. Afghanistan is Chefsache geworden. Weet Sap als eerste zet in haar leiderschap van GroenLinks de vredespartij te overtuigen deze militaire missie te steunen? Of zoekt ze naar compromissen met de linkerflank binnen de partij? Hoe dan ook het volgende GroenLinks congres wordt nog spannender.