Iedere week is er bij ons op het departement een lunch lezing van een van de leden van het departement over de politiek in zijn of haar land van herkomst/specialisatie. Deze week kwam de Leidse politiek onder de aandacht. In de lezing kwam onder andere Jan Laurier ter sprake, die werd geintroduceerd als de voormalig communistische wethouder. Er wordt wel meer gesproken over een grote communistische stroming in de Leidse GroenLinks afdeling. In hoeverre is dat realistisch?
Laten we eens beginnen met de feiten: in hoeverre hebben en hadden Leidse GroenLinksers hun wortels in de CPN of een van de andere oprichters van GroenLinks? In het bijgaande figuur kan je de politieke achtergrond zien van alle GroenLinksers in de leidse gemeente politiek actief waren. De data is afkomstig van de site Leids Pluche. Raadsleden, duo-raadsleden en wethouders tellen hier allemaal gelijk: het figuur laat gewoon het percentage van raadsleden, duo’s en wethouders zien met een bepaalde achtergrond.
- Rood CPN: In de eerste jaren zijn alle drie de stromingen even groot. Daarna groeit de CPN tot ongeveer 50% in de periode 1990-1998. Dan valt de CPN tot 6%-14% in de periode 1998-2007. In de laatste jaren valt dat naar 0%.
- Groen PPR: in de eerste jaren heeft de PPR ook 33% van de vertegenwoordigers. Dat valt naar 0% in 1995. In 2003 keren ze echter plotseling weer terug, onder andere omdat oud-PPR’er Wim de Boer wethouder wordt, hij wordt opgevolgd door bloedgroepgenoot John Steegh.
- Paars PSP: de PSP blijft vrij lang in de raad met "eigen" vertegenwoordiging maar in 2000 is dat afgelopen, zonder perspectief op terugkeer.
- Blauw zonder achtergrond: dat is de groep die het snelste groeit. Van 0% in 1994 naar 87% in 2001. Nu nog steeds zijn by far de grootste "stroming".
Feitelijk, cijfermatig kan je dus wel stellen dat GroenLinks Leiden sterk communistisch gekleurd is geweest. Dat is nu echter wel anders. De PPR neemt nu een veel prominentere plek in. De aanwezigheid van een communistische stroming duidt echter meer op politieke stijl, inhoudelijke orientatie en de plek in de stad.
Inhoudelijk gezien kernmerkt het CPN profiel zich door twee idealen:
solidariteit en non-discriminatie. Dat waren ook de twee grootste
thema’s in de portefeuille van Jan Laurier. Hij was verantwoordelijk voor sociale zaken, en inburgering. De huidige wethouder, John Steegh, heeft een inhoudelijk profiel dat veel dichter bij de PPR zit: met een sterke nadruk op milieu en klimaat. Een verschuiving van een CPN naar een PPR profiel dus.
De stijl van CPN wordt in het onvolprezen geschiedenisboekje omschreven als volgt beschreven in de woorden van Panc Batelaan "[je ziet] bij de CPN’ers aanhangers van de strakke lijn. Ze zijn bijna autoritair – dat is te veel gezegd wat betreft Laurier, maar het is wel een machtspoliticus geweest." Het politieke proces staat voor CPN’ers centraal, het spel om de macht. Het is lastig om te bepalen of de huidige fractie meer bestaat uit machtspolitici dan de vorige.
Al met al duiden de trends erop dat GroenLinks in Leiden minder en minder CPN-achtig wordt en meer en meer PPR-achtig.