Achter in de februari editie van de NU – krant voor een beter Nederland stond een lijstje met alle 25 SP kamerleden. Ieder kamerlid had achter zijn naam een kenschets van haar/zijn politieke doel. Ik heb ze hier even overgenomen. Mijn commentaar heb ik in groen toegevoegd

Jan Marijnissen – voor iedereen (Jan M. is er voor iedereen dus ook voor mij!)
Agnes Kant – Voor zieken & zorgers (het belangen conflict tussen zieken en zorgers wordt hier schijnbaar niet waar genomen: maar hogere lonen voor zorgers, zijn hogere premies voor zieken)
Harry van Bommel – voor de wereldburger (opvallend genoeg dus niet voor de onderdrukten en armen in de rest van de wereld, maar voor mensen die zich daar zorgen om maken!)
Sadat Karabulut – voor mensen in nood (als ik jullie krant goed lees zijn we dat weer allemaal, quick thinking Sadat)
Jan de Wit – voor recht voor iedereen (als we de lijn correct doorvoeren: voor criminelen en hun slachtoffers)
Krista van Velzen – voor dierenvrienden (zelfde als Harry, niet voor de dieren zelf, maar Krista komt op voor dierenbeschermers)
Ewout Irrgang – voor (een) eerlijke economie (maar ja een zin met meer dan vijf letter grepen komt niet aan bij het gemiddeld SP-lid)
Ronald van Raak – voor onze politie (let wel: niet voor veiligheid voor iedereen, maar voor de politie)
Emile Roemer – voor mobiel Nederland (de SP bedoelt hier: "voor de auto-rijders")
Renske Leijten – voor strijdbare jeugd (Renske concurreert met Marianne, Farshad, Ron, Nathalie en Jasper om de youth-vote, Renske neemt het op voor Tofik DIbi laten we zeggen)
Paul Ulenbelt – voor alle werkers (ik denk dat Paul eerst werknemers wou, maar dat had te veel lettergrepen, toen kwam hij met arbeiders en dat was te socialistisch. Werkers dus.)
Fons Luijben – voor onze ouderen (let wel: niet voor ouderen, maar voor onze ouderen. Fons wil niet de stemmen van ouderen, maar van hen die zich zorgen maken over hun (groot)ouders)
Sharon Gesthuizen – voor eerlijke ondernemers (het belangen conflict tussen arbeid (Paul) en kapitaal (Sharon) wordt hier wel gezien. Maar de SP neemt het alleen op voor eerlijke ondernemers. Blijkbaar dus niet alleen voor eerlijke werkers. Dus ook frauderende werknemers vinden ruimte in de partij)
Jasper van Dijk – voor studenten & docenten (zie Agnes: niet alles wat goed is voor de een, is goed voor de ander)
Ron Abel – voor schoolkinderen (Ron die kunnen nog niet stemmen: je had voor "onze" schoolkinderen moeten doen)
Paulus Jansen – voor betaalbaar wonen (Paulus bedoelde eigenlijk "voor huurders", maar de SP wou niet alle mensen met koopwoningen uitsluiten)
Nathalie de Rooij – voor beroepsonderwijs (ik had meer gezien in: voor stagiairs voor stage-plaatsen of voor leer/werk-plekken)
Hans van Leeuwen – voor het creatieve geluid (duidelijk een backbencher zonder eigen portefeuille, wordt op fractie vergaderingen uitgenodigd voor zijn groovy sax)
Arda Gerkens – voor muzikanten en ICT-ers (Arda neemt het tijdens de fractie vergadering regelmatig voor Hans op zullen we maar zeggen)
Remi Poppe – voor onze leefomgeving (waarom niet voor natuurvrienden, net als Harry en Krista?)
Henk van Gerven – de huisarts in de kamer (Agnes neemt het voor Henk op, die zelf geen portefeuille heeft)
Paul Lempens – voor het sociale werk (Paul en Sadet beheren samen een portefeuille zoals van Agnes of Jasper. niet een politiek zwaargewicht dus)
Marianne Langkamp – voor alle kinderen (concurreert met Ron om onze kiddo’s)
Hugo Polderman – voor boeren en buitenlui ("en buitenlui?" Hugo was hip in de jaren ’20)
Farshad Bashir – Jongste Tweede Kamerlid ooit (mooi toch, zo jong, zo egoistisch Farshad neemt het lekker voor zich zelf op)

Drie opmerkingen over dit lijstje:
De SP is "voor". De partij is niet tegen misstanden in de zorg, oorlog, machtsmisbruik, misstanden in het onderwijs, marktwerking, vervuiling, huisjesmelkers, files, dierenmishandeling, kindermishandeling, criminaliteit , passieve jeugd etc. De SP is van ver gekomen.
Bijna alle SP kamerleden (behalve Ewout, Hans, Henk en Farshad) zijn verantwoordelijk voor de belangen van gewone mensen zoals jij en ik. Dat spreekt de man op de straat aan. Maar: dan moeten sommige kamerleden zoals Harry en Krista zich in rare bochten wringen: Krista is voor hogere vrijwilligersvergoedingen bij de dierenambulance en Harry voor een speciale poli in het ziekenhuis voor Amnesty-vrijwilligers met RSI. De tendens is duidelijk: de SP neemt het op voor onze belangen. Nou vind ik persoonlijk dat het met onze belangen wel goed zit en dat wij in het rijke westen het op moeten nemen voor onderdrukten en armen in andere werelddelen, voor toekomstige generaties en voor diegenen zonder stem: dieren, asielzoekers en kinderen.
De SP neemt het ook voor iedereen op: werknemer en werkgever, boer en dierenvriend, zieke en zorger, kinderen en ouderen. De SP is dus een partij van belangenbehartigers, maar niet een die belangenconflicten ziet. Je zou kunnen stellen dat de SP dus een derde weg positie in neemt en probeert tegenstellingen tussen mensen weg te nemen. Het waren niet de revolutionaire bewegingen van links in de jaren ’20 die zulke opvattingen hadden. Het socialisme is de vertaling van een klassenstrijd, een belangenstrijd, in de politiek. De tegenstelling tussen de belangen van arbeider en ondernemer liggen in de kern van het socialisme. Het waren de revolutionaire bewegingen  van rechts (het fascisme) en de behoudende bewegingen van rechts (het sociaal katholieke denken) die meenden dat het de rol van de sterke staat was om deze belangenconflicten te voorkomen. Overigens ik noem de SP geen fascistische beweging. Ook New Labour pretendeert de belangentegenstelling te kunnen overbruggen, maar New Labour is ook niet socialistisch meer.

Je zou dus kunnen stellen dat de SP een uitermate electoraal-tactische partij is die vroeger een "tegengeluid" was en nu een partij is die het "voor iedereen op neemt". Een partij voor jou en voor mij dus. En hiermee is de partij haar socialistische profiel verloren. Een socialist kan het niet voor iedereen op nemen. Het socialisme is een klassebeweging, die het opneemt voor het proletariaat. Laten we de S in SP maar weg laten en het voortaan de Partij noemen.