Na al het debat was er een borrel en eten. DWARS had zelf voor eten gezorgd, voor menig student viel de 20 euro erg voor het eten van Fair Food tegen. Ik heb van beide walletjes gegeten en dus genoten van Mieke’s spinaziequiche, Lamiek’s Hawaiaanse Macaroni en Jan-Lars’ Macaroni salade. Zelf had ik nog Gazpacho en couscous-salade toegevoegd.

Daarop volgde Peer de Graafmachine met een zeer GroenLinks optreden vol improvisatie en politieke actualiteit, net iets te kunstzinnig en vol passie. De avond, en het begin van de nacht, werd en overgenomen door een DJ die disco, latin mengde met een flinke hoeveel rock. Zodat ik gepogoed heb en stijl gedanst, geheadbanged en geswinged. Menig DWARS’er heeft ook gestagedived. Zelfs de kamerleden namen deel aan het feestgedruis. Femke Halsema bleef echter een beetje aan de kant hangen. Dat kan ik op twee manieren interpreteren: of ze heeft de leden de ruimte geboden om hun ding te doen of ze zit niet op de zelfde golflengte als de leden. Ik denk toch dat de conclusie van de eerste dag het eerste moet zijn: de leden hebben alle ruimte gekregen om hun gedachten (en andere dingen) te laten dansen.

Tijdens een wat rommelige afterparty (die ik de volgende ochtend mocht opruimen) viel ik in slaap in mijn thermische slaapzaak en heb ik nog een paar uurtjes geslapen.