Tijdens mijn vakantie in Barcelona heb ik David Held‘s Models of Democracy gelezen. Een interessante introductie in de democratie theorie.

Wat me met name interesseerde was de volgende observatie. Je zou de huidige democratie als volgt kunnen modeleren: er wordt beleid gemaakt door politici die reageren op de stemmen van burgers. Klinkt als een mooi systeem toch? Burgers stemmen vanuit hun eigen belang op bepaalde politici, die dan vanuit hun eigen belang beleid voeren dat in het belang is van de burgers. Iedereen voert zijn eigen belang uit en zo is het systeem in het belang van allen.

Maar hoe zit ‘t dan met diegene die niet voor zichzelf kunnen op komen? Kinderen, dieren, migranten, outsiders in de economie, in een globaliserende economie: andere landen, met een veranderend klimaat: volgende generaties. Er zijn allerlei stemmelozen, wie neemt ‘t in zo’n op eigen belanggerichte democratie voor hen op?

Een partij als de SP richt zich op bepaalde belangen die zij vertegenwoordigen: de verliezers van de globalisering is een manier om die groep te kenmerken. Links heet dat dan, op deze manier je eigen belang na streven. GroenLinks zou zich moeten richten op de belangen van deze onvertegenwoordigde groepen. Electoraal misschien niet de meest levensvatbare strategie maar wel echt links: het op nemen voor de stemmelozen.