Net terug van de eerste bijeenkomst van Project 2008 gecombineerd met een presentatie van de commissie (begeleidingspanel) bij de partijraad.
Aan de ene kant voelde ik me een beetje Alice in Wonderland (waar ben ik terecht gekomen?) aan de andere kant werden vanuit de partijraad veel van dezelfde stappen herhaald: vraag partijraad: waarom kan de samenstelling van de commissie niet anders? De ene helft roept “breder!” De andere helft “smaller!” De ene helft “politieker!” “Neutraler!” “Opener!” “Geslotener!”. Antwoord partijbestuur: wij hebben ons best gedaan een zo breed mogelijke commissie samen te stellen, laat ze alsjeblieft beginnen voor dat 2008 is afgelopen! Dat voelde wel weer fijn bekend. Ik vraag me af hoe op de volgende reguliere vergadering van de partijraad gereageerd gaat worden op het feit dat wel de opdracht van de commissie is aan gepast maar niet de samenstelling. Ik ben bang dat het de relatie tussen partijraad, -bestuur en commissie niet verbeterd.
Overigens Henrike Karreman wees me daar terecht op dat ik op mijn weblog onterecht had geschreven dat ik mij zo verwonderde waarom ik in de commissie ben gekomen: immers ik had zelf een open sollicatie brief gestuurd.
Eind 2006 belde ik Selcuk een bevriend partijbestuurslid over de samenstelling van de commissie. Hij adviseert me om als ik in die commissie zou willen komen ik het best in een brief met CV en foto kan uitleggen waarom dan wel. Overigens toen Selcuk mij vroeg waarom ik in die commissie wou (omdat hij terecht vond dat je er alleen maar in moet gaan als je in die specifieke commissie wilt en niet om je CV te builden) zei ik dat het mijn Aristotelische doel was beginselprogramma’s te schrijven. Ik heb zijn advies opgevolgd en uitgelegd dat ik door mijn werk bij DWARS (coordinator commissie politieke vernieuwing 2006) en op de universiteit (voor Pellikaan partijprogramma’s coderen en bij filosofie afstuderen op GroenLinkse politiek) uitermate geschikt was voor dat werk. Een paar maanden later werd ik tot mijn verbazing gebeld door Bart Snels (hoofd van het wetenschappelijk bureau van GroenLinks) of ik niet in de commissie wou: natuurlijk!
Het verbaasde mij dat ik op basis van mijn brief nu in een commissie zit met Britta Boehler, Bram van Ojik, Kees Vendrik en Jos van der Lans. Ik was volgens Henrike de enige die brutaal genoeg was geweest om zelf te solliciteren ipv te wachten tot dat je gevraagd werd. Als je niet laat zien wie je bent kan je moeilijk zeuren dat je niet herkend wordt. GroenLinks is juist voortdurend op zoek naar allerlei jong politiek talent.