Tegenmacht en macht

De kwestie Borghouts blijft GroenLinks maar achtervolgen. GeenStijl blijft het maar aan jagen. Op de planeet blijft het opvallend stil. Niet geheel stil: Steven maakte vandaag een rake observatie. GroenLinks wil graag regeren en wijst daarbij vaak op het succes op het gemeentelijke en provinciale niveau. Bestuurders als Borghouts zijn dan geen goed uithangsbord. "Onze bestuurders zijn ook maar gewone mensen" zei de partijvoorzitter al.

In de laatste jaren is GroenLinks gegroeid tot een echte bestuurderspartij, met onhandige regenteske bestuurders als Harry Borghouts. Maar Borghouts is niet de enige zo herinneren de reageerders van GeenStijl me: Marijke Vos heeft ook lijst van fouten op haar naam, van bestuurlijk onhandig tot regentesk overambitieus. In andere gemeenten waar GroenLinks mee bestuurt, heeft ze het ook moeilijk: neem Leiden daar is de wethouder John Steegh verantwoordelijk voor het niet uitvoeren van het referendum over de RijnGouweLijn. Een moeilijk te verkopen beslissing in de stad. GroenLinks als machtspartij die zich niet van het pluche laat blazen.

Maar naast deze "schandelen van de macht" wordt GroenLinks ook achtervolgt door "schandalen van de tegenmacht". De schandelen die we over hebben gehouden aan de extra-parlementaire actiebeweging die geweld niet schuwde. Dat is ook een traditie waar wij in staan: denk maar aan de inbraak van Wijnand Duyvendak, de bom van DWARS, de guerilla training van Sam Pormes.

Ook andere partijen in Nederland worden achtervolgt door de vuile handen die je krijgt als je regeert: niet naar burgers luisteren, blijven zitten als je weg zou moeten. De PvdA put daar tegenwoordig zijn bestaansrecht uit. Maar er zijn geen andere partijen die worden achtervolgd door schandalen van de tegenmacht. Het is een opvallende combinatie: zo regentesk, na zo’n anti-parlementair verleden.

Leave a Reply