Halsema’s Hyperconsumptie, Haast en Hufterigheid III: Reactie

Mijn eerdere blogs over Halsema’s Geluk! hebben heel wat reacties op geleverd: van binnen en buiten de partij en van de top tot de basis van GroenLinks. Ik wil hier kort even reageren op de reacties, die met name zijn achter gelaten op mijn eerste bericht.

We hebben zo allemaal onze triggers. Ik heb dat bij politici die het over geluk hebben. Halsema en Harmen hebben dat bij Leo Platvoet. Misschien zou minder hyper en haast de discussie verbeteren. 

Wat is nou de reactie van Halsema die gedeeld wordt door Diederik en enige lezers van geencommentaar: ze stellen dat je vrijheid en geluk met elkaar kan verenigen. Het is opmerkelijk dat liberalen als Rawls (waar Halsema een paar jaar geleden nog zo lovend over schreef) denken dat dat niet kan. Mijn kritiek is dat Halsema het utilistische principe niet goed door zet. Als je je commiteert aan het utilisme dan kan je niet een groot punt maken van de paradox van het consumentisme en vervolgens zeggen dat de overheid mensen niet gelukkig kan maken. Dan is er een groter probleem (wereldwijde ongelijke verdeling van geluk) en dan moet de overheid meer mogen. Je verschuilen achter liberale principes, zoals Halsema, lost weinig op. Dat duidt er alleen maar op dat er andere goederen zijn dan geluk. Iets wat ik helemaal deel: daarom zou ik ook nooit een boek schrijven met de titel "geluk" terwijl het stiekem over liberale politiek gaat.

Een kleine P.S. over J.S. Mill, die door velen gezien wordt als een liberale utilist. John Stuart laat in veel van zijn schrijven zien dat het hem om meer gaat dan geluk. Zo stelde hij "It is better to be a human being dissatisfied than a pig satisfied; better to be Socrates dissatisfied than a fool satisfied". Schijnbaar waren ervoor hem ook goederen belangrijker dan simpel geluk.

Leave a Reply