SP & Propaganda

Voor de drie keer in bijna een week verzet de SP zich tegen "staatspropaganda". Eerst mag de overheid geen geld geven aan een organisatie die zich inzet voor Europese integratie, vervolgens mag de overheid geen televisie programma’s sponsoren en nu mogen politici niet in het bestuur van "hun" Nationaal Historisch Museum. Als Jan M. daar zelf echt in had gelooft dat het Nationaal Museum geen speelbal van politici mag zijn, waarom heeft hij er zelf zich dan zo voor ingezet?  De politieke traditie waarin de SP staat is niet wars van propaganda, en de partij heeft er zelf ook een handje van.

Er is hier een opvallende spanning voor een linkse anti-establishment partij. Enerzijds is de partij voor een sterke staat in sociaal (grote verzorgingsstaat), economisch (overheidssturing) en internationaal opzicht (Europa van staten), maar ook in cultureel opzicht (tegen bijzonder onderwijs, voor staatsonderwijs dus). Anderzijds verzet de SP zich tegen propaganda van de elite, van de top van de staat: de hoge heren uit den haag mogen hun mening niet aan de burger opdringen. Niet zo zeer omdat mensen hun mening niet aan anderen mogen opdringen, maar omdat de SP zich verzet tegen de mening van het establishment. Onder het mom van verzet tegen staatspropaganda verzet de SP zich tegen propaganda van de Eurofiele, multiculturele elite.

Als er niet zo iets onzinnigs werd verdedigd als de multiculturele samenleving, of Europese integratie, maar typische SP thema’s als sociale cohesie en gelijkheid, dan zou de SP niets te klagen hebben, en als de SP zelf de touwtjes in handen zou hebben, verwacht ik zeker dat de staat zal worden ingezet om het evangelie van Jan te verspreiden.

Leave a Reply