Het blijft blanco

Bij het vorige referendum heb ik blanco gestemd, want ik was voor de Europese Unie, maar niet voor de weinig linkse of democratische versie die in de Grondwet werd voorgesteld. Met name de nadruk op marktwerking en de concentratie van macht in de Europese Raad staan mij tegen. Zij voorkomen dat Europa zich om vormt in een federaal stelsel, dat gericht is op solidariteit en duurzaamheid.

Nu hebben de Europese regeringsleiders een nieuw wijzigingsverdrag geformuleerd. Het geeft mij weinig reden om nu voor te zijn:
* de federale randversiering, waar ik geen problemen mee had zijn er vanaf gehaald;
* enkele hervormingen, waar ik voorstander van was, worden uitgesteld;
* de referenties naar marktwerking worden terug geschroefd, zonder dat dit het beleid zal veranderen;
* het mensenrechten handvest, waar ik wel voorstander van was, wordt verplaatst en de Britten krijgen een opt out
* een veto van nationale parlementen om Europese richtlijnen te verbieden, ik had liever het van nationale parlementen gezien om richtlijnen te intieren, dit behoudt de status quo.
Veel symbool politiek en vertragingstaktieken als je het mij vraagt. Een Nederlandse eis, die ingewilligd wordt, is een versteviging van de toelatingscriteria. Een van de weinige goede punten. Anti-federalistische landen zijn een groot voorstander van snelle en sterke uitbreiding, die voorkomt dat Europese eenwording verdiept.

Al met al kan ik weinig goede redenen vinden om nu wel voor te stemmen, ook verandert er op cruciale gebieden te weinig om tegen te stemmen. Het blijft blanco.

Leave a Reply