Deliberatieve Democratie on speed

Terwijl GroenLinks voor de laatste keer terugblikte op het lange campagne jaar 2006, opende DWARS haar armen voor Jonge Groenen uit Duitsland en Vlaanderen om te praten over de toekomst van Europa. Ik ging naar beide activiteiten toe. Ik zal nu kijken naar de GroenLinkse regiobijeenkomst nabeschouwing permanente campagne. Misschien dat ik later nog terug kom op de DWARSe Euregionale weekend.

De regiobijeenkomst had een bijzondere opzet bedacht door de commissie samen met een communicatie bureau. Je moest eerst zelf je drie kritiekpunten op de GroenLinkse campagne formuleren. Daarna moest je deze punten in allerlei groepjes bespreken om te komen tot een gezamelijke top drie te komen. Daarna werd een vertegenwoordiger (“voorzitter”) in ieder groepje aangewezen om de lijstjes met anderen hun lijstjes samen te voegen, tot een lijstje van zes. Vervolgens werd er weer uit dat groepje een vertegenwoordiger gekozen die met vijf anderen onder bezielende leiding van Kathalijne Buitenweg een top-negen moest samenstellen. Een homeopathisch proces volgens sommigen, deliberatieve democratie on speed als je het mij vraagt.
Ik werd iedere keer door mijn groepje naar voren geschoven om hun te vertegenwoordigen. Ik denk met name omdat ik ieder groepje sterk had op getreden bij het zoeken naar een gezamelijke lijst van kritiekpunten.
Helaas viel veel van “mijn” werkgroep leden het lijstje erg tegen. Met name die gene die later waren gekomen hadden, misten een radicale kritiek op de politieke koers. Ik wil hier uitleggen wat ik denk wat er in het proces is ‘mis’gegaan. Met name de laatste rond van voorzitters ging niet goed. Ik kijken wat er mis is gegaan vanuit drie verschillende perspectieven: een politiek perspectief, een organisatorisch perspectief en een filosofisch perspectief.

Ik denk dat mijn achterban aan mij een slechte vertegenwoordiger had, om te twee redenen: ten eerste deel ik hun kritiek op de koers van GroenLinks niet. Mijn kritiekpunten gingen over de relatie tussen top en basis, het gebrek aan intern debat en kaderopbouw. Daarnaast kan ik beter onderhandelen, gelijkenissen zoeken en mee denken met mensen die ik beter ken en op gelijke voet sta, dan met mensen die ik alleen van TV en nogal naar op kijk.

Daarnaast was er gewoon weg te weinig tijd en verliep het proces chaotisch. We moesten meteen naar de negen, terwijl ik liever even alle rijtjes van de voorzitters naast elkaar had uitgeschreven en opzoek was gegaan naar gelijkenissen. Er was geen ruimte om de manier waarop ik in de groepjes had gewerkt te herhalen.

Ik denk dat mijn groepje dacht dat dit proces gebaseerd was op een idee van vertegenwoordigende democratie (Ik moet hun punten verdedigen), maar mijn houding was veel deliberatiever van instelling (samen na denken over GroenLinks). Ik heb me laten overtuigen van het gepassioneerde betoog van een van de vertegenwoordigers dat GroenLinks meer passie moet hebben, en door diegene die opmerkte dat het hier ging om de campagne en wij niet in de positie waren om kritiek te leveren op de inhoudelijke koers.

Ik was ook zelf niet tevreden over het resultaat, gelukkig had ik in de trein 5 uur de tijd om na te denken over wat er wel uit had moeten komen. (voor diegene die geinteresseerd zijn hoe ik op deze punten ben gekomen, zie bijlage):
1. Horizontaal beter samenwerken (interne netwerken)
2. Verticaal beter samenwerken (relatie top/basis)
3. Buiten GroenLinks beter samenwerken (worteling in de maatschappij)
4. Helderder campagne voeren (betere communicatie & ICT)
5. Assertiever campagne voeren (claim je eigen idealen, issues en successen)
6. Gerichter campagne voeren (richt je op doelgroepen, met name allochtonen)
7. Werk aan een eigen ideologisch profieel (duurzaamheid, solidairiteit en emancipatie)

Maar gelukkig voor diegene die deze bijeenkomst te weinig gericht op de inhoud vonden: we krijgen nog anderhalf jaar de tijd om uitgebreid over de toekomstige idealen van GroenLinks te deliberen!

Download bijlage.xls

Leave a Reply