Kristallen Bal

Met de formatie 2006-2007 bijna afgesloten, kunnen we aardige voorspellingen doen over de toekomst van de Nederlandse politiek in de volgende, zeg, 4 jaar.

Balkenende-4: Het kabinet Balkenende-4 maakt de 4 jaar af. De instabiliteit die 1, 2 en 3 kenmerkte valt weg als sociaal-democraten, christen-democraten en christelijk-socialen samen een kabinet vormen van betrouwbare, stabiele partijen, die programmatisch gezien dicht bij elkaar staan en beschikken sterke meerderheid en verdeelde oppositie tegenover zich zien.

PvdA: Balkenende wordt overschaduwd als premier door vice-premier Wouter Bos, die anders dan de vorige vice-premiers, de echte politiek leider van zijn partij is en blijft, die beschikt over een eigen programma, en een zeker charisma heeft. Hij weet ook de sociale agenda van het kabinet te claimen als een sociaal-democratische bijdrage.

CU: De ChristenUnie sneeuwt onder, door drie factoren: ten eerste zitten ze, net als D66 in Paars tussen twee sterke grote partijen. Ten tweede komt het karakteristieke eigen programma, namelijk op het gebied van gezin en medische ethiek niet uit de verf, dat zie je al in het regeerakkoord; de meer sociale en groene punten worden gekaapt door de PvdA. En ten derde hebben ze door de keuze van het ministerie van Defensie en Jeugd & Gezin, weinig eigen sterke ministers en staan ze ver van de cruciale sociaal-economische beleidsvorming; het ministerie van Defensie is ueberhaupt een miskoop: het valt niet te verwachten dat de problemen in Afghanistan en Irak worden opgelost en dus zal de CU-minister de boodschapper worden van een mislukkend beleid, waar hij zelf niet verantwoordelijk voor is.

VVD: De richtingenstrijd binnen de VVD wordt alleen maar sterker in de vrijheid van oppositie-voeren door slecht getimede proefballonnetjes en steeds slechtere peilingen. Verdonk splitst zich niet af, maar Rutte treed wel af na de Europese verkiezingen van 2009. Hij wordt opgevolgd door Henk Kamp, die een conservatief liberale koers gaat varen, geent op Bolkestein en daarmee herenigt hij de twee stromingen: de liberalen rond Rutte en de conservatieven rond Verdonk. De richtingen strijd wordt tijdelijk beschoren en de VVD begint eindelijk in de peilingen weer te stijgen.

SP: Jan Marijnissen treedt af vanwege gezondheidsredenen, hij wordt opgevolgd door Harry van Bommel als fractievoorzitter en Tiny Kox als partij voorzitter. Zij gaan een sterk eurosceptische en anti-globalistische koers varen, die inhoudelijk binnen de partij goed ligt, maar weinig extra zetels oplevert.

CDA: Het CDA kabbelt verder af: matige peilingen, stemmetjes dat JP na vier termijnen lang genoeg heeft geregeerd, er is helaas geen alternatief.

GL: Femke Halsema treedt af aan het einde van haar statutair laatste derde termijn. Zij wordt na een lijsttrekkersverkiezing tussen Tof Thissen en Kathalijne Buitenweg, vervangen door Buitenweg, die aan sociaal, groen en tolerant, internationaal toevoegd.

D66: D66 heft zich eindelijk op. Een groep, waaronder Van Mierlo, gaat naar de PvdA van Bos, een groep, waaronder Terlouw, naar de VVD van Kamp en groep, waaronder Sophie in ‘t Veld, naar het GroenLinks van Buitenweg.

PvdD: De PvdD krijgt met een kabinet waarin het CDA zit niets voor elkaar en krijgt steeds minder aandacht en steun.

SGP: Het SGP doet niets bijzonder maar groeit in de peilingen, als conservatieve CU-stemmers over lopen.

PvdV: Wilders houdt de touwtjes strak vast en voorkomt afsplitsingen, toch komt zijn rechtse praat niet meer over en overtuigt hij steeds minder. De rotsvaste conservatief-liberale koers van Kamp kost hem steun.

Verkiezingen 2011: Er komen dus verkiezingen in 2011. Bij deze een gooi naar de uitslag:

PvdA – Wouter Bos – 45
CDA – Jan Peter Balkenende – 35
VVD – Henk Kamp – 34
SP – Harry van Bommel – 13
GL – Kathalijne Buitenweg – 12
PvdV – Geert Wilders – 5
ChristenUnie – Andre Rouvoet – 3
SGP – Kees van der Staaij – 3
PvdD – Marianne Thieme – 0

Kabinet Bos I: Samen met de VVD vormt Wouter Bos zijn eerste kabinet Bos.

Leave a Reply