Oorlog & Hypocrisie

Ik was tegen de oorlog in Afghanistan en erg tegen. Ik ben naar de demonstratie op de dam gegaan, nu vier jaar geleden. Ik beschouw mezelf een pacifist. Ik geloof dat oorlog nooit gebruikt mag worden om internationale conflicten op te lossen.

GroenLinks, zeer tot mijn ”shock and awe”, steunde de Amerikaanse interventie. Na 9/11 mocht en moesten de Verenigde Staten, met steun van de Verenigde Naties terug slaan. Onzin natuurlijk dat soort oog om oog, tand om tand, past niet bij een partij waarbinnen een platform de Linkerwang opereert. Maar gelukkig, onder druk van DWARS, een van hun grootste overwinningen, werd de koers bijgesteld.

Nu staat GroenLinks in een spagaat: gemakkelijke oppositie tegen de falende Amerikaanse bezetter, die ze hebben gesteund, of consistent, rugrecht, en doorbijten, voor de multinationale vredesmacht, die de rommel van de Amerikanen mag opruimen.

Ze kiezen voor dat laatste. Mariko Peters, de nieuwe kosmopolitische mensenrrrechtenjurrrrist van GroenLinks en voormalig adviseur van de Afghaanse regering steunt in de Nederlandse vredesmacht, met kanttekeningen, gevoel en nuance (immers we zijn de SP niet).

Ik schrik daar toch iedere keer van: steunt GroenLinks het bezetten van een ander land? Ik zelf ben er heel dubbel in: aan de ene kant, als je eenmaal bent binnen gevallen moet je de verantwoordelijkheid nemen om de boel op te ruimen, aan de andere kant, het bezetten van een ander land?

Zelfs al beschouw ik mezelf pacifist, vind ik, politiek gezien het eerste eigenlijk de enige mogelijkheid. Nederland moet consistent zijn en de gevolgen van z’n daden accepteren. Dit is uiteraard een uiterest hypocriet standpunt mijnerzijds.

Daarom/toch heb ik op Peters gestemd. Van harte overtuigd van haar competentie, intelligentie en uitstraling, maar toch in permanente vertwijfeling over haar “militairistiche” opvattingen. Had ik toch maar Kathalijne moeten stemmen?

Leave a Reply