Dit is het vierde deel in een negendelige serie over hoe Nederland zich had ontwikkeld als D66 niet was opgericht. Hier het vorige deel.

Acht jaar hebben CDA en VVD al samen geregeerd. De tussentijdse wissel in het CDA in 1981, waarbij Van Agt EG-ambassadeur in Tokyo werd en Lubbers premier heeft geen wissel getrokken op de samenwerking. Twee verkiezingen achter elkaar was de PvdA de grootste partij van Nederland. Maar samen hadden CDA en VVD een meerderheid. Het tweede kabinet Den Uyl kwam er niet. Joop den Uyl is er klaar mee. Hij heeft eindelijk een nieuwe leider gevonden. Iemand die de PvdA wel het Torentje in kan leiden. De Wim Kok heeft laten zien hij compromissen kan sluiten met werkgevers en rechtse partijen als FNV-leider. Hij wordt nummer #2 op de lijst en na de verkiezingen kan hij beginnen.

Ondertussen in …. Rotterdam

Na correspondent geweest te zijn in Parijs en daarna adjunct-hoofdredacteur van het NRC Handelsblad is Hans voor de televisie gaan werken. Hij was gevraagd door zowel de AVRO als de VARA om interviewer te worden. Hij koos voor de VARA, want alhoewel hij niet uit een rood nest kwam, deelde hij veel van de idealen van de sociaal-democratische omroep. Vier jaar lang presenteerde hij Het Capitool en De Achterkant van het Gelijk. Hij sprak ze allemaal: Lubbers, Van Agt, Den Uyl, Kok. Zijn charmante optreden lokte gasten altijd uit om meer van zichzelf te laten zien. Zijn weloverwogen vragen zorgden ervoor dat het altijd écht ergens over ging. Maar dat gaat anders worden, nu Hans terugkeert naar de NRC. De krant staat er financieel niet goed voor. Het lezersaantal daalt al sinds 1981 scherp. Hij moet wel terugkeren. De NRC is toch zijn project. Zijn grote liefde. Op de eerste vergadering van de redactie houdt hij een bevlogen speech, uit het hoofd, over de reden van het bestaan. De bestaansgrond van een onafhankelijke, kritische krant met een sociaal-liberale oriëntatie. Precies wat de medewerkers nodig hadden om met geestdrift de weg om hoog te beginnen van het dagblad.